Lost in Tasmania!

Vorige week hadden Jessica en ik weer een grading voor Tae Kwon-Do. Jessica heeft nu band ‘Bruin III’ en ik ben 3rd kup (blauw-rode band). Deze week ben ik dus vol enthousiasme begonnen met de training voor mijn rode band, maar tijdens het vrij sparren brak ik mijn teen. Ik wist direct dat het niet goed zat want mijn teen stond duidelijk scheef. Toen ik vervolgens mijn teen tussen duim en wijsvinger nam en ik een beetje druk uitoefende, plopte de teen weer in de juiste positie. Op dat moment voelde ik weinig pijn, het enige dat ik merkte was dat ik slecht kon zien en mijn oren suisden. Gelukkig was het aan het einde van de training dus kon ik zonder drama naar de auto slenteren.

Bij het maken van de röntgen foto, bleek de breuk over de gehele lengte van het kootje te lopen en de radioloog vermoedde dat de breuk doorliep in het gewricht. Dit zou betekenen dat ze de breuk moeten fixeren met een pin. Gelukkig is de dokter van mening dat de breuk net buiten het gewricht eindigt. Ik hoop dat hij gelijk heeft!

De zomer is al weer om. Afgelopen weekend is hier de wintertijd weer ingegaan, dus het is ’s avonds veel te vroeg donker. Gelukkig is het weer nog best lekker. De afgelopen paar dagen was het zo’n 22 graden en lekker zonnig. Morgen krijgen we nog zo’n mooie dag.

Hier is niet zo veel veranderd, alles gaat lekker z’n gangetje. Ik heb nog steeds geen auto en geen motor dus ik bus nog steeds naar mijn werk en dat bevalt over het algemeen prima. De enige verandering is dat ik een aantal weken geleden begonnen ben met Tae Kwon-Do. Dat was ik al jaren van plan maar het was er nog niet van gekomen. Ik train gemiddeld drie keer in de week en ik vind het helemaal geweldig. Aankomend weekend heb ik mijn eerste ‘grading’. Als alles goed gaat mag ik zondag mijn witte band inruilen voor een gele.

Afgelopen week woedde er een grote bosbrand aan de rand van Hobart. De brand was het hevigst op woensdag 11 en donderdag 12 oktober. Ik heb begrepen dat de Nederlandse media hier ook wat aandacht aan heeft geschonken, want ik kreeg daar van dees en geen wat vragen over. Wij wonen op de western shore en de grootste brand was op de eastern shore, dus wij hadden er weinig last van. De brand is ondertussen geblust en gelukkig zijn er geen slachtoffers gevallen. Alhoewel een aantal agrarische bedrijven schade hebben opgelopen, zijn er geen huizen verloren gegaan.

Voor de geinteresseerden heb ik wat foto’s online gezet (klik op de foto in dit artikel om ze allemaal te zien).

Vandaag is het de laatste officiële winterdag hier in Tasmanië. Gisteren was het zo’n 19 graden en vandaag zou het zelfs 21 graden worden. Helaas is daar nog weinig van te merken. Het waait en de zon is verstopt zich nog achter een dunne laag bewolking. Misschien dat het vanmiddag wat beter wordt.

Volgende week vrijdag heb ik een dag vrij genomen en gaan we naar Launceston, waar Jessica haar Dancing Eisteddfod heeft. We hebben een huisje geboekt bij de County Club Villas. We hebben hier al eens eerder een huisje geboekt en dat was zeer goed bevallen. Het park ligt net buiten de stad en het is er erg rustig. De vorige keer hadden we een huisje direct aan de golfbaan, waar de wallabies vrolijk heen en weer huppelden.

In Nederland vallen de mussen dood van dak en ik zit hier te rillen van de kou. Het is oneerlijk verdeeld.

Overdag valt het alleszins mee, maar ’s nachts en ’s morgens is het hier behoorlijk koud. Vanmorgen had ik ruzie met de verwarming (omkeer airconditioning of hoe je zo’n ding in het Nederlands ook mag noemen). Hij blaaste wel lucht, maar die wat was niet verwarmd. Vijf minuten later voelde het binnen net zo koud als buiten. Ik ben redelijk technisch, maar van de bediening van de airco begrijp ik echt geen bal. Suzie heeft hem zo ingesteld dat ik alleen de aan/uit knop hoef te gebruiken. Als het te warm of te koud is, weet ik ook wel de temp. + en temp. – knop te bedienen.

Toen de airco vanmorgen opeens koude lucht ging blazen en daarbij ook hele rare geluiden begon te maken, heb ik iets heel stoms gedaan: ik heb de andere knoppen op de afstandsbediening gebruikt. FOUT! Het kostte me een half uur om het apparaat weer enigzins werkend te krijgen. Nou ja, nu lijkt hij het weer gewoon te doen. Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat hij echt de geest geeft.

Het etentje gisteren in het restaurant van “The Old Woolstore” was helemaal geweldig. Het eten was erg lekker, het enige minpuntje was dat het nogal koud was in het restaurant.

Na het etentje zijn Suzie en ik naar de Da Vinci Code geweest. Ik vond de film zeker de moeite waard. Het boek is natuurlijk beter (dat is bijna altijd het geval) maar ik heb me prima vermaakt. Nog vol van het lekkere eten en de overgang van het koude restaurant naar de warme filmzaal, was voor Suzie reden om af en toe haar ogen te sluiten. Na afloop ontkende ze natuurlijk stellig dat ze in slaap was gevallen, maar ik denk beter te weten .

Druk, druk, druk… en de website heeft daar duidelijk onder geleden. Het is eindelijk vrijdagavond en met het weekend voor de boeg, ga ik vol goede moed weer met de website aan de slag. Het uiterlijk van de site moet nog wat aangepast worden, maar dat is van latere zorg.

Het wordt hier met de dag kouder en de eerste dagen met sneeuw op de berg hebben we al een paar weken achter de rug. Vandaag was het weer best aardig en de sneeuw was ver te zoeken. Morgen slaapt Jessica bij haar opa en oma en gaan Suzie en ik uit eten op kosten van de baas (dus dat wordt geen fish and chips ). Na het etentje gaan we naar de DaVinci Code. De recensies zijn nogal verdeeld dus ik hoop dat na het lezen van het boek, de film niet tegen zal vallen.